Płace FAQ: Różnice pomiędzy wersjami

Pawelek (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Pawelek (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Linia 79: Linia 79:
W 2014 r. koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku pracy wynoszą miesięcznie 111,25 zł lub 139,06 zł - gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę (art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 updof).
W 2014 r. koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku pracy wynoszą miesięcznie 111,25 zł lub 139,06 zł - gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę (art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 updof).


Z powołanych przepisów wprost wynika, że podstawą uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów jest<b> uzyskiwanie przychodów ze stosunku pracy</b>.
Z powołanych przepisów wprost wynika, że <b>podstawą uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów jest uzyskiwanie przychodów ze stosunku pracy</b>.


Trzeba jednak pamiętać, że zastosowane przez pracodawcę przy obliczaniu zaliczki na podatek koszty nie mogą być wyższe od kwoty przychodu ze stosunku pracy. Natomiast pracownik w zeznaniu rocznym składanym za dany rok podatkowy ma możliwość zastosowania kosztów uzyskania przychodów w ustawowej (pełnej) wysokości. Takie stanowisko prezentują również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach. Przykładem jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 stycznia 2011 r., nr IPPB2/415-916/10-2/AS, czy interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 maja 2010 r., nr IBPBII/1/415-147/10/BJ.
Trzeba jednak pamiętać, że <b>zastosowane przez pracodawcę przy obliczaniu zaliczki na podatek koszty nie mogą być wyższe od kwoty przychodu ze stosunku pracy</b>. Natomiast pracownik w zeznaniu rocznym składanym za dany rok podatkowy ma możliwość zastosowania kosztów uzyskania przychodów w ustawowej (pełnej) wysokości. Takie stanowisko prezentują również organy podatkowe w wydawanych interpretacjach. Przykładem jest interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 stycznia 2011 r., nr IPPB2/415-916/10-2/AS, czy interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 maja 2010 r., nr IBPBII/1/415-147/10/BJ.